Wprowadzenie

Komisja Europejska promuje współpracę pomiędzy uczelniami, uznając jej znaczenie dla podnoszenia poziomu kształcenia - tak z myślą o studentach, jak i instytucjach szkolnictwa wyższego - a dominującym elementem tej współpracy są wyjazdy studentów na studia zagraniczne.

Realizacja programu Sokrates/Erasmus dowiodła, że studia za granicą mogą być szczególnie cennym doświadczeniem, ponieważ są one nie tylko najlepszą drogą do poznania innych krajów, języków, kultur i poglądów, ale mają również coraz większy wpływ na przebieg kariery naukowej i zawodowej.

Uznawanie okresu studiów odbywanych za granicą i dyplomów uczelni zagranicznych jest niezbędnym warunkiem stworzenia „Europy bez granic" w sferze kształcenia i szkolenia, w której studenci i nauczyciele mogliby poruszać się bez żadnych przeszkód. W tym właśnie celu opracowany został tzw. Europejski System Transferu Punktów (European Credit Transfer System - ECTS), mający przyczynić się do udoskonalenia procedur i szerszego uznawania studiów odbywanych za granicą. ECTS ma być stosowany w znacznie szerszym zakresie jako element tzw. "wymiaru europejskiego" w szkolnictwie wyższym.

System ten pozwala w sposób jasny przedstawić zasady odbywania i zaliczania studiów, przyczyniając się tym samym do budowania "pomostów" między współpracującymi uczelniami i rozszerzenia oferty edukacyjnej dla studentów. System ten ułatwia instytucjom uznawanie osiągnięć studentów w nauce, posługuje się bowiem powszechnie zrozumiałymi "miernikami" - punktami i stopniami - a także umożliwia właściwą interpretację zasad obowiązujących w systemach szkolnictwa wyższego innych krajów.

Podstawą systemu ECTS są następujące trzy elementy:

• informacja o programie zajęć i osiągnięciach studenta w nauce,
• porozumienie o programie zajęć pomiędzy współpracującymi uczelniami i studentem,
• stosowanie punktów ECTS, określających "ilość" pracy, jaką musi wykonać student, aby uzyskać zaliczenie.

ECTS USERS’ GUIDE